De historie van de waterbus

De historie van de waterbus

Aanlegplaats Waterbus bij de Merwekade Dordrecht.

Samen met het Zwijndrechtse Veer was het Papendrechtse Veer honderden jaren lang de aankomstplaats van veel reizigers. Ze moesten hier wel aan wal stappen, omdat vaste oeververbindingen ontbraken. De veerdiensten, nu Waterbus geheten, hebben met de bouw van bruggen en tunnels aan belang ingeboet. De neergang van het Papendrechtse veer begon sinds het Eiland van Dordrecht in 1966 een vaste oeververbinding kreeg met de Alblasser­waard. Nu worden alleen nog voetgangers en fietsers overgezet. Auto’s gaan over de brug.

De Waterbus begon in 1999 als Fast Ferry. Het zou reizigers in ruim een half uur naar Rotterdam vervoeren. Die snelheid heeft de veerdienst vanwege schadelijk golfslag nooit gehaald. Nu onderhoudt de Waterbus verbindingen met Rotterdam (uurtje reizen), met Papendrecht, Sliedrecht, Zwijndrecht, Krimpen aan de Lek en Kinderdijk. Door gebruik te maken van drijvende pontons ontstonden beweeglijke aanlegplaatsen, waardoor problemen met hoog en laag water zijn teruggebracht.

(Bron: Hoogwaterroute – gemeente Dordrecht)