Nationaal Park de Biesbosch

[vc_column_tekst]Vandaag de dag is de Biesbosch is een rivierdelta die bestaat uit een aantal riviereilanden en zand- en slikplaten. Het is een uitgestrekt zoetwatergetijdengebied met kreken en wilgenvloedbossen.

Maar het gebied heeft een lange historie en is ontstaan in de eerste helft van de 15e eeuw na de Tweede Sint-Elisabethsvloed door het overstromen van de Groote of Hollandsche Waard, waarbij langzamerhand een binnenzee ontstond van 300 km² die onder invloed stond van rivierwater en het getij. Het rivierwater bevatte zand en slib dat naar de bodem zakte en er ontstonden hoge zandplaten waar plantengroei op kwam. De Biesbosch werd een zoetwatergetijdengebied van eilanden en slingerende waterwegen. Om een snellere afvoer van rivierwater te krijgen werd tussen 1861 en 1874 de Nieuwe Merwede gegraven. Hierdoor werd de Biesbosch in tweeën gesplitst.

In 1994 werd de status van nationaal park toegekend aan het gebied. Het Nationaal Park De Biesbosch (kortweg De Biesbosch) is sindsdien een beschermd natuurgebied. Het gebied kent vele recreatieve mogelijkheden maar wordt ook gebruikt voor opslag van water voor de drinkwaterbereiding.

Het Zuid-Hollandse deel van het gebied kan worden opgedeeld in 3 delen:

  • De Sliedrechtse Biesbosch is het meest noordelijk gelegen deel van de Biesbosch en is sinds de afsluiting van het Haringvliet (waardoor er een einde kwam aan de voorheen significante getijdenverschillen in de Biesbosch) het enige deel dat nog steeds een relatief groot getijdenverschil van zo’n 80 cm kent.
  • De Dordtse Biesbosch is het meest westelijk gelegen deel van de Biesbosch en vormt het grootste restant van de (ooit veel grotere) Zuid-Hollandse Biesbosch. De huidige Dordtse Biesbosch kent een grote rijkdom aan vogels.
  • De Sliedrechtse en Dordtse Biesbosch vormen samen met Recreatiegebied De Hollandse Biesbosch de (Zuid-)Hollandse Biesbosch.[/box]

De Brabantse Biesbosch is de naam voor het deel van de Biesbosch ten oosten van de Nieuwe Merwede. Net als bij de Zuid-Hollandse Biesbosch zijn ook grote delen van de Brabantse Biesbosch ingepolderd en in agrarisch gebruik. Het zuidelijke deel, de zogenaamde Zuidwaard, is als waardevol wetland behouden gebleven en wordt gekenmerkt door uitgestrekte wilgenbossen en door brede kreken omgeven.

Sinds 2010 wordt de Noordwaard, gelegen tussen de Nieuwe Merwede, ten westen van Werkendam weer ontpolderd in het kader van het project Ruimte voor de Rivier van Rijkswaterstaat. In 5 jaar tijd wordt de polder opnieuw ingedeeld en gewijzigd van een binnendijks naar een buitendijks gebied. Met als vertrekpunt de topografische kaart van 1905 wordt het oude krekenstelsel hersteld en worden oude cultuurhistorische elementen, zoals kades en dijken geaccentueerd. In het doorstroomgebied en langs (te herstellen) kreken kan (nieuwe) natuur zich volop ontwikkelen.

Artikelen over dit onderwerp

Beelden bij dit onderwerp